Ik wil gewoon rust!

“Ik wil gewoon rust!” Ze hoefde er totaal niet over na te denken. Haar grootste verlangen kwam er gelijk uit, mét een hoofdletter en een uitroepteken. Rust! Dat is niet zo gek als je het grootste deel van jouw tijd bezig bent het anderen naar de zin te maken. Omdat…

Lees verder…

Ik zie er tegenop…

“Ik zie er best wel tegenop. Tegen die stilte.”“Waar ben je bang voor?” vraag ik. Even is het stil. Maar al snel klinkt het antwoord: “voor de gevoelens die opkomen.” Vaak weet je het wel. Dat er wat zit. Soms zelfs wel wát er zit. Maar je duwt het weg….

Lees verder…

Is dit alles?

“Is dit alles?” dacht ze halverwege de Trage Morgen. We hadden gewandeld met aandacht, gesproken over haar hulpvraag en verlangen en vervolgens een halfuur alleen maar in stilte in de natuur gezeten. Gewoon in het zand. Een zak of kleedje eronder. Zijn in het moment. En af en toe wat…

Lees verder…